Współczesna edukacja- prezentujemy prace magisteskie

Prace magisterskie, licencjackie i inne powiązane z pedagogiką

Życie Antoine de Saint-Exupéry’ego

Antoine – Marie-Roger de Saint-Exupéry urodził się 29 VI 1900r. w Lyonie w rodzinie arystokratycznej. Po śmierci ojca (1904) dzieciństwo spędził z matką i rodzeństwem w posiadłości ciotki i u babki z zamku La Male. Już w dzieciństwie ujawniły się jego uzdolnienia i zamiłowania. Pisywał wiersze, miał zamiłowanie matematyczne i muzyczne, zdolności do naukowej abstrakcji i techniki.

Uczył się najpierw w szkole jezuitów w La Mans, później w szkole marianów w Fryburgu, a następnie w liceum Saint-Louis. Starał się o przyjęcie do Szkoły Morskiej, ale nie zdał wstępnych egzaminów z historii i geografii. Wstąpił więc na wydział architektury Akademii Sztuk Pięknych, gdzie studiował przez piętnaście miesięcy. W 1921 roku rozpoczął służbę wojskową w 2 Regimencie Lotnictwa w Strasburgu. Jako podchorąży otrzymał dyplom pilota cywilnego, a promowany na podporucznika rezerwy – pilota wojskowego. W Paryżu zrozumiał, że „właśnie służba lotnicza może dać mu to wszystko, czego brak boleśnie odczuwał w ustabilizowanej, przyziemnej egzystencji: a więc silne przeżycia, przygodę, ryzyko, sprawdzian własnej wartości jako jednostki i zarazem człowieka ścisłej wspólnoty ludzkiej, w której wszystko, co konwencjonalne, musi ustąpić miejsca wartością autentycznym, weryfikowanym nieustannie przez konieczności.” A. Saint-Exupéry swój pierwszy lot odbył w towarzystwie znanego pilota Vedrines’a w 1912r. W 1926r. rozpoczął regularne loty pocztowe na trasie Tuluza-Casablanca. W następnym roku został kierownikiem bazy lotniczej w Cap Juby na Saharze. Przez dwa lata pracował jako dyrektor Aeroposta Argentina. W 1931 roku ożenił się z Argentynką Consuelo Suncin. Wiele podróżował, m.in. po Afryce i Azji. Podejmował śmiałe próby- pobicia rekordu Andre Japy Paryż – Sajgon, przelotu Nowy York – Ziemia Ognista. Kilkukrotnie uległ ciężkim wypadkom: w 1923r. podczas lądownia, w 1935r. na Pustyni Libijskiej, w 1938r. w Gwatemali. Od 1934 roku podjął się także pracy reportera w serwisie propagandy Air-France, z ramienia „Paris-Sair”. Pisał także reportaże z wojny hiszpańskiej. W czasie II wojny światowej, zmobilizowany, odbywał loty zwiadowcze, najpierw we Francji (1940), później w Afryce Północnej (1943). 31 lipca 1944 roku jego samolot podczas lotu w Algierze został prawdopodobnie zestrzelony i spadł do morza. W przypadku Saint-Exupéry’ego trudno oddzielać biografię od pisarstwa. „Bohaterem utworów Saint-Exupéry’ego jest sam Saint-Exupéry, który dał im swoje doświadczenie, przeżycia i refleksje, swoją głęboko humanistyczną postawę. Jego życie – to wielka i tragiczna przygoda humanisty z wiekiem XX, a jego twórczość – to świadome branie odpowiedzialności za los społeczności ludzkiej.” Pisarz budował prozę „z wszystkich odmian języka: a więc języka pracy, miłości, komunikatu o pogodzie, języka wspomnień, marzeń i medytacji, języka baśni, legendy i przypowieści.” „Literatura XX wieku uczy nas nieufności wobec zdobyczy cywilizacji, więcej nawet – przypomina i wykazuje, że cywilizacja i technika stanowią nieuchronne zagrożenie wartości duchowych człowieka, kryją groźbę dehumanizacji świata. Liczne arcydzieła literatury współczesnej przedstawiają mniej lub bardziej pesymistyczny, ale w gruncie rzeczy dość jednoznaczny obraz klęski świata ludzkiego. Klęski w walce za światem, który człowiek sam stworzył.” Na tym tle twórczość Saint-Exupéry’ego jest zjawiskiem oryginalnym i całkiem odrębnym. Saint-Exupéry bowiem z samolotu, z maszyny, a więc z wytworu tej samej cywilizacji, którą współczesność produkuje i której się obawia, czyni pośrednika między człowiekiem a przygodą, między jednostką a społeczeństwem. „W układzie człowiek – przyroda – maszyna dostrzega możliwość realizacji odwiecznych prawd o braterstwie, męstwie, odpowiedzialności, wytrwałym zmaganiu się z własnymi lękami i słabościami, o zwycięstwie i niezniszczalności fundamentalnych wartości ludzkich.” Istotę prozy Exupéry’ego stanowi przekonanie, iż wielkie prawdy pozytywne nie zaginęły i są w stanie nadal rozświetlać człowiekowi drogę. Pisarz wierzył naprawdę w jedność ludzkiej rodziny, w trwałość więzów międzyludzkich i konieczność ich stwarzania, w ciągłość historii i doświadczeń ludzkich, w prawdy przekazywane przez umierających starców pokoleniom młodym. Może dlatego, jak sądzi B. Sosień, że nie dożył końca wojny i owego późniejszego rozpadu wartości w warunkach na pozór normalnych, w warunkach dosytu i stabilizacji. Jedynym sposobem realizacji działań twórczych (dla niego jedynym, bo wybranym) było latanie pojęte jako walka przeciw obojętności, zasypianiu, nijakości, marności świata. „Musimy przez ciemność przerzucać kładki” – pisał. Twórczość Saint-Exupéry’ego jest tak oczywistym p o s ł a n i e m, bezpośrednim a p e l m, że komentarz do niej stwarza często tylko komplikację, ryzyko wypaczenia myśli autora, który twierdził przecież, iż „dobrze widzi się tylko sercem, najważniejsze jest niewidoczne dla oczu.” Anna Marzec w swoim artykule pisze, że „Saint-Exupéry jest pisarzem osamotnionym z uwagi na pozostawione w zasadniczej opozycji do głównych nurtów epoki, do wielkich indywidualności naszych czasów. Gdy tacy pisarze jak Franz Kafka, John Steinbeck, Williane Faulkner, a u nas T. Borowski, odkrywają ludzkie piekło, docierając do danej granicy człowieczeństwa, twórczość Saint-Exupéry’ego jest eksploatacją humanistycznego nieba, jest powrotem do podstawowych wartości moralnych, do takich pojęć jak „człowiek”, „ziemia”, „przyjaźń”.

Reklamy

Single Post Navigation

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: